De taxi die ons brengt zit vol. Twee op de bijrijderstoel en drie achterin. Bij iedere oneffenheid in de weg (en dat zijn er nogal wat in Tanzania) kraakt het onderstel en bonkt de rechterschokdemper op zijn eind. De speaker linksachter spuwt bij iedere, wat een beat van de radio zou moeten zijn, een zwak gekraak uit. En het achterraampje kan niet meer open. We zijn op weg naar het weeskinderenhuis van Jafet, een jongeman die we ontmoetten bij een van de internetcafe’s in de stad. Hij heeft ons uitgenodigd zijn elf kinderen te bezoeken, wat ons interessant leek. Vooral omdat wij al een redelijk netwerk van contacten hebben opgebouwd als het gaat om weeskinderenhuizen. Wellicht kunnen we deze man helpen door hem in contact te brengen met de andere tehuizen. We staan iedere keer weer versteld van hetgeen ze hier kunnen met auto’s. Af en toe raken we de grond, of moeten we een aanloop nemen om door een put heen te komen, maar we komen er doorheen. Ook als de weg ophoudt en er alleen een karrenspoor te zien is, dwars door een stuk land, wordt er doorgereden. Jafet leeft met elf kinderen, hijzelf en zijn vrouw in een gewoon huis. Het is krap, maar hij is druk bezig met plannen voor een nieuw tehuis. Mensen van de regering komen iedere week kijken hoe het gaat. Hij verzorgt de kinderen met het geld dat hij verdient met zijn baan als leraar. Hij heeft drommels goed door dat hij de hulp van de westerlingen goed kan gebruiken: iedere blanke die hij ziet in de stad spreekt hij aan om zijn tehuis te bezoeken. Over marketing gesproken… Ook Raf en Linde, de twee Belgen die vlak bij ons in een weeskinderenhuis werken zijn bij Jafet geweest. We hebben hen twee weken geleden ontmoet en sindsdien verschillende keren samen gegeten en dingen gedaan. Het is erg leuk om weer in je eigen taal te kunnen communiceren. Zij gaan nu een maand op safari en komen dan terug. Over safari gesproken: de plannen daarvoor nemen bij ons ook concrete vormen aan. We hebben contact gehad met twee Nederlands meiden die hier zitten om samen te gaan, maar zij wilden andere dingen zien en langer gaan dan wij. Later ontmoetten we twee andere Nederlandse dames (een komt oorspronkelijk uit Goudriaan) die hier in een ziekenhuis willen werken. Zij hebben er wel oren naar om met ons mee te gaan. Dat betekent dat de prijs goed gedrukt wordt, want je moet met elkaar de kosten voor de auto betalen. De planning is dat volgende week te gaan doen, vier dagen en drie nachten. Het tuinproject is ook opgestart. (Zie ook de fotopagina picasaweb.google.nl/blom.matthijs/fotostanzania) Twee zaterdagen terug hebben we het project geïntroduceerd, inclusief de schoffels. We vertelden hen trots te zijn op zichzelf, omdat ze de eersten zouden zijn in Tanzania die hier mee gaan werken! We hebben het project iets uitgebreid: op de zaterdagochtenden willen we lessen over ‘leiderschap’ gaan geven aan alle kinderen van het tehuis die op de middelbare school zitten. Niet dat wij zo veel weten hierover, maar we weten in ieder geval meer dan deze kinderen over samenwerken, feedback geven en ontvangen, motiveren enzovoorts. Al deze vaardigheden komen goed van pas in een toekomstige baan. Natuurlijk is er een cultuurverschil. Maar hiervoor maken we gebruik van het boek ‘Allemaal andersdenkenden’ wat over omgaan met cultuurverschillen gaat. Het mooie is dat er een wisselwerking kan ontstaan tussen theorie en praktijk. Zeker als we de leiders na een tijdje wisselen, kunnen de ‘ervaren’ leiders de ‘nieuwelingen’ coachen en andersom. Wij kunnen hetgeen we vertellen in de lessen ondersteunen met praktijkvoorbeelden en zo laten zien dat het geen onzin is wat we vertellen. Het werken zelf gaat redelijk goed: over het algemeen willen de kinderen graag wat leren en dingen doen, maar soms zijn vooral de jongere kinderen snel afgeleid. Ieder begin is lastig, en dat is niet erg. We moeten goed opletten dat de gereedschappen goed behandeld worden, want respect voor spullen hebben de jongere kinderen niet. Maar goed, hoe meer de kinderen fout doen, hoe meer we ze kunnen leren… Eergisteren zijn we op het grote stuk land, je weet wel, die 40 Ha van Jospeh wezen kijken. We hebben daar wat werk gedaan in een rijstveld, en rondgewandeld. De foto’s zeggen genoeg: het was mooi daar. En: gisteren hebben we meegeluisterd met Sliedrecht via internet! Dat was bijzonder, aan de amdere kant van de wereld. Wat ons betreft stimuleren, die diensten via internet! Helaas viel precies de stroom uit toen het lezen van de wet begon, en kregen we weer verbinding halverwege de dooptoespraak. De nieuwtjes hebben we dus gemist… Geintje natuurlijk, fijn is je eigen dominee in real-life te horen. Zo, jullie hebben onze nieuwtjes in ieder geval wel gehoord, dus is het weer genoeg. Doei! William en Matthijs

TRACKBACK URL: http://www.bloggertje.nl/trackback/9274

Ha jongens
Eindelijk eens een berichtje van mij...ik heb wel steeds al jullie verhalen gevolgd alleen nog niet gereageerd oid. Als ik het zo lees gaat het nu glkkg een stuk beter als in het begin! Fijn zeg! En wat een schitterende foto's! Kvind dat jullie heel mooi schetsen wat jullie doen door middel van jullie blogs...hierdoor krijg ik echt een duidelijk beeld en met de ondersteuning van de foto's ook een reeel beeld... Kheb echt bewondering voor jullie en vindt het echt heel mooi dat jullie dit werk doen! (Wil ik heb trouwens nog gekeken voor skype, maar bij ons kan ik het niet meer vinden op de pc, en we hebben ook niet meer zo'n koptelefoontje) misschien wordt het binnenkort wel een keer aangeschaft en dan kunnen we nog is bellen.. Nou mannen...ik wens jullie het allerbeste en Gods zegen Heel veel geluk met het werk en geniet er bovenal ook van! Liefs Marleen
Geschreven door: Marleen | 08/02 11:11AM

Aardappels
Hallo William en Matthijs.Tusse al jullie fotos zagen we een foto die ons erg aansprak als hoeksche waarders wonend tussen de aardappels. Wij vragen ons af , als jullie nu straks weggaan, wie begeleid hen met het oogsten ? Misschien vind je het ook leuk om te weten dat Koos jullie brieven uitprint voor Opa en Oma Teun en ook met wat fotos. Ze leven erg met jullie mee. Kijk goed uit en de groeten van Oom Wim en tante Dineke
Geschreven door: Oom Wim | 08/02 10:30PM


Lieve William en Matthijs, Wat leuk om weer zoveel nieuws te horen van jullie.We hopen echt dat het tuinproject goed mag slagen.Dat is voor jullie erg leuk,maar ook voor de kinderen.Als het goed is moet dat stimulerend gaan werken..... Hoe was het bij de ouders van die directeur v h andere weeshuis?Nog 'echte apen'gezzien daar?Moet je ons maar allemaal weer vertellen als we je aan de telefoon hebben,woensdagavond.....Wat die safari betreft;lijkt me ontzettend mooi,maarkijk a.u.b. uit!!!Niet je raampjes open doen om de leeuwen te voeren e.d.(grapje)Maar ik meen wel dat jullie goed (ook op elkaar)moeten letten. Zkr een hele rare gewaarwording om een kerkdienst van Sliedrecht te volgen? Even thuis........ Kleine Ezra v Gertrude en Wim heeft een paar dgn in het ziekenhuis gelegen,hij had het RSvirus (veel hoesten en koorts.Mocht gelukkig zondagmorgen weer naar huis! Vandaag(8febr. hebben HJ en C de sleutel v h huis gekregen,dat wordt heeeel hard werken deze week,want zaterdag moeten ze al over...iedereen gaat helpen.Als je ook wil,dankan je wel even met 1 van de jongens meerijden hoor Wil,(flauw he) Zeg ik ga stoppen.Heeeel veel lieve groeten van ons allemaal en een ongelooflijke dikke knuffel!!!! o ja,je auto doet het nog steeds en er is nog geen 1 visje dood.boven niet en buiten niet,goed he.... Zeg,tot bellens he,...Kmisje. xxxxx pa en ma de H.
Geschreven door: | 08/02 11:36PM

Meeleven.
Dag jongens. Wat fijn dat jullie het goed maken en ook wat op deze wijze voor anderen daar kunen betekenen. En dat er toch ook nog goede kanten zitten aan Internet zitten, blijkt maar weer.... Hartelijke groeten, ook namens mijn vrouw. jullie Ds.
Geschreven door: W.J.Karels | 09/02 04:11PM


Jo gasten Leuk hoor al die verhalen en foto's!! Groetjes KJB
Geschreven door: Kjb | 09/02 08:50PM

Dag Afrikaantjes
He Wil en Matthijs. Wat een verschil tussen Tanzania en NL. Hier echt al vanaf week 51 tot heden koud en sneeuw. Wil: je baas is blij met je want al 2 maanden is er geen schop in de grond gegaan. Denk dat als je terug komt je onze nieuwe tuin aan kunt pakken, dus blijf maar goed oefenen!!Kun je nog de boodschap van de reformatie overbrengen, wat die hebben ze daar niet gehad! Leuk dat je op safari gaat, lekker genieten van de mooie natuur die God geschapen heeft. Kijk wel uit he. Willie, we missen je, geniet er echt lekker van, want in nederland is alles nog steeds gehaast..... groetjes, Jaco, Joanne, Joas en Lisa
Geschreven door: Slagboompje Alblasserdam | 09/02 11:28PM


He Wlliam en Matthijs, Pa en ik(ma)zijn al verschillende aconden bezig geweest on je te bellen,maar het lukt helaas tot nog toe niet.kDacht,zal het je toch ff laten weten.voordat je denkt:waarom belt mijn moedertje nou niet...... kWeet niet wanneer je dit leest,maar dan weet je het in ieder geval.William en Matthijs,tga jullie goed en een hart.groet uit een heeeel koud en besneeuwd land. xxxx ma de hek.
Geschreven door: | 11/02 07:19PM

Fantastisch
Hallo William en Matthijs, wat een geweldige verhalen. Ga zo door en geef het uit als je weer thuis bent... Maar dat duurt nog lekker lang voor jullie..! We leven en lezen met jullie mee en stiekum zijn we wel een beetje jaloers op jullie! Gr Huibert en Elske
Geschreven door: Elske en Huibert | 15/02 06:59PM


Hoi William en Matthijs, Wat leuk om jullie zo te volgen via jullie bloggertje. We zijn blij om te horen dat het goed gaat! We wensen jullie veel wijsheid, zegen maar ook plezier toe in Timboektoe ;-) Groeten, Colien en Huibert en een dikke knuffel van Rachel
Geschreven door: Huibert & Colien | 16/02 10:04AM

Naam:


Email:


Titel:


Bericht:

Code: